X
تبلیغات
رایتل
شقایقی روییده در کویر دل
  
 
 
آرشیو
 
دوشنبه 19 بهمن‌ماه سال 1383

چشم من بیا منو یاری بکن

گونه هام خشکیده شد کاری بکن

غیر گریه مگه کاری میشه کرد

کاری از ما نمی آد زاری بکن

اون که رفته دیگه هیچ وقت نمی آد

تا قیامت دل من گریه می خواد

هر چی دریا روزمین داره خدا

با تمام ابرهای آسمونا

کاشکی میداد همه رو به چشم من

تا چشمام به حال من گریه کنن

اون که رفته دیگه هیچ وقت نمی آد

تا قیامت دل من گریه می خواد

قصه گذشته های خوب من

خیلی زود مثل یک خواب تموم شدن

حالا باید سرروزانوم بذارم

تا قیامت اشک حسرت ببارم

دل هیچکس مثل من غم نداره

مثل من غربت وماتم نداره

حالا که گریه دوای دردم

چرا چشمم اشکش و کم میاره

خورشید روشن ما رو دزدیدن

زیر اون ابرهای سنگین کشیدن

همه جا رنگ سیاه ماتمه

فرصت موندنمون خیلی کمه

اون که رفته دیگه هیچ وقت نمی آد

تا قیامت دل من گریه می خواد

سرنوشت چشماش کور نمیبینه

زخم خنجرش میمونه تو سینه

لب بسته سینه غرقه بخون

قصه تلخ من وبهشهر همینه

اون که رفته دیگه هیچ وقت نمی آد

     تا قیامت  دل من گریه میخواد

                                                 ۱۵ مرداد ۱۳۸۲ بهشهر

                                                    ساعت : ۱۷:۳۰  

 


برای عضویت در خبرنامه این وبلاگ نام کاربری خود در سیستم بلاگ اسکای را وارد کنید
نام کاربری
 
تعداد بازدیدکنندگان : 145242


Powered by BlogSky.com

عناوین آخرین یادداشت ها